Agent AI
Program, który prowadzi rozmowę i potrafi wykonać w niej zadanie, a nie tylko odpowiedzieć. Różnica wobec chatbota polega na tym, że agent sięga po dane i uruchamia operacje, zwykle za zgodą człowieka.
Wyjaśnienia bez marketingu. Czterdzieści pojęć, które padają w rozmowach o agentach AI w obsłudze klienta, opisanych tak, żeby dało się z nimi wejść na spotkanie z działem prawnym albo z zarządem.
Żadne hasło nie pasuje do tego zapytania.
Program, który prowadzi rozmowę i potrafi wykonać w niej zadanie, a nie tylko odpowiedzieć. Różnica wobec chatbota polega na tym, że agent sięga po dane i uruchamia operacje, zwykle za zgodą człowieka.
Model wytrenowany na tekście, który przewiduje kolejne słowa. Nie ma dostępu do Waszych danych i nie wie, co jest prawdą; potrafi jedynie ułożyć zdanie pasujące do kontekstu, który dostał.
Odpowiedź brzmiąca wiarygodnie, ale niemająca pokrycia w rzeczywistości ani w źródłach. Jest skutkiem tego, jak model działa, a nie awarią, dlatego trzeba jej przeciwdziałać poza modelem.
Zestaw instrukcji i kontekstu przekazywany modelowi przed wygenerowaniem odpowiedzi. Zawiera zwykle rolę agenta, zasady zachowania i fragmenty wiedzy odnalezione dla danego pytania.
Opis tego, jak agent ma się zwracać do rozmówcy: ton, forma, poziom szczegółowości. Dotyczy stylu, nie treści, bo treść pochodzi z bazy wiedzy.
Rozpoznany cel wypowiedzi rozmówcy, na przykład pytanie o status zamówienia albo prośba o zwrot. Służy do skierowania rozmowy we właściwe miejsce.
Ilość tekstu, jaką model może wziąć pod uwagę naraz. To dlatego do modelu trafiają wybrane fragmenty bazy wiedzy, a nie cała jej zawartość.
Parametr sterujący tym, jak bardzo model odchodzi od najbardziej prawdopodobnego słowa. Niższa wartość daje odpowiedzi powtarzalne, wyższa bardziej swobodne.
Skrót od generowania wspomaganego wyszukiwaniem. Zamiast polegać na wiedzy modelu, system najpierw odnajduje właściwe fragmenty w Waszych dokumentach, a dopiero potem prosi model o sformułowanie odpowiedzi.
Zbiór treści, na których agent opiera odpowiedzi: artykuły, procedury, regulaminy. W AIvatary treść ma stan i wersję, a agent widzi wyłącznie wersje opublikowane.
Zamiana fragmentu tekstu na ciąg liczb opisujący jego znaczenie. Dzięki temu można odnaleźć fragment pasujący do pytania, nawet gdy nie zawiera on tych samych słów.
Kawałek dokumentu, na jakie dzielona jest treść przed wyszukiwaniem. Zbyt duży rozmywa temat, zbyt mały gubi kontekst.
Połączenie wyszukiwania po znaczeniu i po słowach. Pierwsze radzi sobie z pytaniami zadanymi innymi słowami, drugie z numerami katalogowymi i nazwami własnymi.
Krok, w którym znalezione fragmenty są ponownie porządkowane pod kątem konkretnego pytania. Poprawia trafność kosztem czasu odpowiedzi.
Mechanizm sprawdzający, czy odpowiedź ma pokrycie w źródłach, zanim trafi do rozmówcy. W AIvatary odpowiedź bez pokrycia jest odrzucana w całości, a rozmowa idzie do człowieka.
Wskazanie dokumentu i miejsca, z którego pochodzi odpowiedź. Pozwala rozmówcy sprawdzić treść, a zespołowi ustalić, co poprawić.
Lista pytań, na które zabrakło pokrycia w bazie wiedzy. Powstaje z prawdziwych rozmów, więc porządkuje pracę redakcji według rzeczywistych potrzeb.
Droga treści od szkicu przez recenzję do publikacji i archiwum. Zapewnia, że robocza notatka nie stanie się odpowiedzią dla klienta.
Okno rozmowy osadzane na stronie jedną linijką skryptu. Działa w oddzielnym drzewie stylów, więc nie miesza się z wyglądem strony gospodarza.
Osadzenie awatara wewnątrz układu strony, zamiast dymka w rogu. Rozmowa zaczyna się w miejscu, w które odwiedzający już patrzy.
Oddanie rozmowy konsultantowi wraz z całą historią i powodem przekazania. Normalny element obsługi, a nie awaria.
Żądanie wykonania operacji zmieniającej dane, które musi zatwierdzić człowiek. Zamiast wykonać zwrot, agent przygotowuje go do zatwierdzenia.
Zdolność agenta głosowego do natychmiastowego zamilknięcia, gdy rozmówca zacznie mówić. Bez tego rozmowa przypomina odtwarzanie komunikatu.
Zamiana tekstu odpowiedzi na dźwięk. Decyduje o tym, jak agent brzmi, ale nie o tym, co mówi.
Zamiana wypowiedzi rozmówcy na tekst. Jakość tego kroku decyduje o całej reszcie rozmowy głosowej.
Czas od końca wypowiedzi rozmówcy do początku odpowiedzi agenta. W rozmowie głosowej wyczuwalny znacznie wcześniej niż w czacie.
Zapis zdarzeń bez możliwości nadpisania, pozwalający odtworzyć, co się wydarzyło w rozmowie. Korekta powstaje jako nowe zdarzenie, a nie podmiana starego.
Zapis tego, jakie treści zostały pobrane i co zdecydowano w danej turze. Odpowiedź na pytanie, skąd agent to wie.
Zamiana numerów identyfikacyjnych, numerów rachunków i podobnych danych na znaczniki, zanim trafią do zapisu. Nie to samo co anonimizacja, bo osoba wciąż bywa rozpoznawalna po kontekście.
Przełącznik, który natychmiast odcina kanał albo operację. Działa w warstwie wykonania, więc nie da się go obejść z warstwy wyższej.
Automatyczna ocena odpowiedzi biegnąca obok ścieżki krytycznej, żeby nie opóźniać rozmowy. Werdykt zapisuje się przy rozmowie i nigdy nie trafia do rozmówcy, a ekran w panelu do jego czytania dopiero powstaje.
Skończona lista operacji, które agent może w ogóle uruchomić. Czego nie ma na liście, nie istnieje z punktu widzenia agenta.
Udział rozmów zamkniętych bez udziału człowieka. Sam w sobie bywa mylący, bo rozmowa przerwana przez zniecierpliwionego klienta też liczy się jako zamknięta.
Udział spraw załatwionych za pierwszym razem, bez ponownego kontaktu. Miara bliższa doświadczeniu klienta niż sam wskaźnik odciążenia.
Przeciętny czas potrzebny na jedno zgłoszenie. Przydatny do liczenia odciążenia zespołu, mniej do oceny jakości.
Ocena wystawiana przez klienta po rozmowie. Prosty miernik, obarczony tym, że odpowiada mniejszość rozmówców.
Uzgodnione parametry dostępności i czasu reakcji, zapisane w umowie. Bez zapisu umownego jest to deklaracja, a nie zobowiązanie.
Europejskie rozporządzenie o ochronie danych osobowych. Wyznacza między innymi obowiązek informacyjny, podstawy prawne przetwarzania i prawa osób, których dane dotyczą.
Podmiot, który decyduje o celach i sposobach przetwarzania danych. W przypadku rozmów z klientami naszego klienta administratorem jest ten klient, nie my.
Podmiot przetwarzający dane na polecenie administratora. AIvatary występuje w tej roli wobec treści rozmów z klientami naszych klientów.
Umowa wymagana artykułem 28 RODO, opisująca zakres, czas i zasady przetwarzania danych powierzonych podmiotowi przetwarzającemu.
Dalszy podmiot przetwarzający, z którego korzysta podmiot przetwarzający. Wymaga zgody administratora i powinien być wymieniony z nazwy.
Wzór umowny zatwierdzony przez Komisję Europejską, pozwalający przekazywać dane poza Europejski Obszar Gospodarczy.
Rozporządzenie unijne regulujące systemy AI. Artykuł 50 wymaga między innymi poinformowania osoby, że rozmawia z systemem, a nie z człowiekiem.
Architektura, w której jedna instancja obsługuje wiele organizacji. Kluczowe jest to, na jakim poziomie egzekwowane jest rozdzielenie ich danych.
Okres, przez jaki dane są przechowywane, i moment ich usunięcia. Powinien wynikać z celu przetwarzania, a nie z pojemności dysku.
Definicje opisują, jak tych pojęć używamy w AIvatary i jak są rozumiane w branży. Tam, gdzie coś bywa rozumiane różnie, piszemy o tym wprost zamiast wybierać wygodniejszą wersję.
Napiszcie, czego nie znaleźliście. Słownik rośnie z pytań, które naprawdę padają.